← Terug naar de encyclopedie

Labradoriet behoort tot de veldspaat-groep, een van de meest voorkomende mineraalfamilies in de aardkorst. Het ontstaat in stollingsgesteente, waarbij magma langzaam afkoelt en de kristalstructuur zich in dunne lagen opbouwt. Die gelaagde opbouw is precies wat later het karakteristieke lichtspel van de steen mogelijk maakt.

De belangrijkste vindplaatsen liggen in Canada, waar de steen zijn naam aan dankt, evenals in Madagaskar en Finland. Deze drie herkomstlanden leveren elk hun eigen variatie in kleurschakering en intensiteit van het kleureffect.

Op het eerste gezicht oogt Labradoriet vaak grijsachtig of donker, tot het licht onder een bepaalde hoek de steen raakt. Dan verschijnt de labradorescentie: een flits van blauw, groen of soms goud die over het oppervlak lijkt te bewegen. Dit optisch effect ontstaat door lichtbreking tussen de dunne lagen in de kristalstructuur en is per steen uniek.

De steen heeft een Mohs-hardheid van ongeveer 6 tot 6,5, waardoor hij redelijk krasbestendig is maar wel voorzichtig behandeld moet worden bij contact met hardere materialen. Je herkent Labradoriet aan de combinatie van een egale, vaak grijsblauwe basiskleur en het kenmerkende, hoekafhankelijke kleurenspel.